به خشنودی اهورا مزدا
درود بر تمامی ایرانیان
امروز مطلبی می خواهم بنویسم در مورد کوروش بزرگ شاهنشاه بالیاقت
و انتخاب شده از طرف خدا ی بزرگ که این موضوع در تورات کتاب مقدس
یهودیان و در کتاب دانیال بوضوح شرح داده شده است {در اینجا جای دارد که
از دوستان یهودی خودم که کتاب این مطلب رو به من داده اند تشکر ویژه داشته
باشم و درودی می فرستم به تمامی یهودیان ایرانی}
نوشته ای بر روی دیوار
" در حدود سال 539 قبل از میلاد ، کوروش کبیر شاهنشاه ایران بابل را تصرف کرد. شب قبل از آن روز که بابل بتصرف کوروش درآمد ، بلشصر ، پادشاه تازه
به سلطنت رسیده بابل، ضیافت بزرگ و مجللی برای کلیه سپاهیانش ترتیب داده بود. این ماجرا در کتاب مقدس ، در کتاب دانیال ، بوضوح شرح داده شده است .
در آن شب بلشصر در حالت مستی دستور داد که ظروف مقدس بیت همیقداش را
که بخت النصر بصورت غنیمت جنگی به بابل آورده بود، بعنوان جام های شراب
مورد استفاده قرار دهند . در آن جشن پر زرق و برق ، در حالی که شادمانی به
اوج خودش رسیده بود ، دستی ظاهر شد و با انگشت کلماتی را بر روی دیوار
طالار ضیافت نوشت . کلمات نوشته شده عجیب بودند و کسی قادر بدرک مفهوم
آنها نبود : منه ، منه ، تقل او فرسین .
بلشصر که بسیار متوحش شده بود ، برای دانستن معنی آن نوشته ها ، به ساحران
و جادوگران خود روی آورد.هنگامی که ایشان نتوانستند کاری از پیش ببرند،
بلشصر به دانیال شاهزاده پارسای یهودی متوسل شد . دانیال شخصی بود که
تمامی قوانین تورات را حتی با با تحمل مشکلات و با جانفشانس و از خود
گذشتگی رعایت می کرد، و بخاطر عقل و درایتش مشهور بود .
دانیال ان چهار کلمه را ترجمه کرد و برای پادشاه بابل چنین تفسیر نمود :
خداوند اعمال تو را بر شمورد (منه) ، و آن را مورد سنجش قرار داد (تقل)
و از آنجا که تورا با عیب و نقص و کسری یافت ، لذا حکومت و سلطنت تو را
شکست خورده کرد و آنرا به امپراطوری پارسیان تسلیم نمود (اوفرسین) .
روز بعد این پیشگویی به حقیقت پیوست . کوروش به شهر حمله برد و بابل
بتصرف ایرانیان درآمد.
یکسال بعد از تسخیر بابل ، کوروش کبیر اعلامیه ای انتشار داد که به موجب
آن به یهودیان اجازه داده میشد به اورشلیم باز گردند و... . . .
کوروش نه تنها عده ای از سربازان خود را مامور محافظت از کاروانهای
یهودیانی که از بابل بسوی یهودا باز می گشتند نمود ، بلکه تمام ظروف معبد
مقدس را که بخت النصر از اورشلیم بغنیمت آورده بود نیز به ایشان باز گردانید"
بن مایه:
« کتاب تاریخ قوم یهود صفحه ی 17 و 18 و 19 »
این است کوروش بزرگ ؛ شاهنشاه مقتدر و بالیاقت ایران مقدس، یک آریایی
واقعی ؛ ما این بودیم چه شد که حالا این هستیم
براستی چرا تاریخ با ایران دشمنی کرد ؟
مگر ما آریاییان بد بودیم که مورد حمله ی قوم های وحشی قرار گرفتیم؟
جز این بود که با داد و مساوی گری حکومتی داشیم سراسر آزادی و شادی؟
چه شد؟
چرا باید این جوری بشود؟
من این مطلب را به قصد نوشتم زیرا چند شب پیش در اینترنت بودم و وبلاگی
را ناخواسته مطالعه کردم که هر چه ناسزا و صفت های بد که سزاوار خود
نویسنده وبلاگ بود نثار کوروش بزرگ کرده بود
متاسفانه آدرسشو فراموش کردم و اگر نه برای شما آدرسشو می گذاشتم تا
بروید و ببنید
آقای محترم بیا این مطلب را بخوان
حالا چه داری بگویی
حسادت تا چه حد؟
تازی صفت فرو مایه
همگی شما عزیزانم را به خدای بزرگ بخشنده می سپارم
بدرود
استفاده از این مطلب با ذکر منبع و سایت موردی ندارد و آزاد می باشد
